२.३६.१६

ये तु रामस्य सुहृदः सर्वे ते मूढचेतसः ।
शोकभारेण चाक्रान्ताः शयनं न जुहुस्तदा ॥

अन्वयः

तदा then, रामस्य Rama's, ये सुहृदः those friends, ते सर्वे all of them, मूढचेतसः bewildered, शोकभारेण with burden of sorrow, आक्रान्ताः afflicted, शयनम् couches, न जहुः did not leave.

Summary

All the friends of Rama were stupefied. Afflicted with the burden of sorrow they did not leave their bed.

पदच्छेदः

येयद् (१.३)
तुतु (अव्ययः)
रामस्यराम (६.१)
सुहृदःसुहृद् (१.३)
सर्वेसर्व (१.३)
तेतद् (१.३)
मूढचेतसःमूढ (√मुह् + क्त)–चेतस् (१.३)
शोकभारेणशोक–भार (३.१)
चाक्रान्ताः (अव्ययः)–आक्रान्त (√आ-क्रम् + क्त, १.३)
शयनंशयन (२.१)
(अव्ययः)
जहुस्जहुः (√हा लिट् प्र.पु. बहु.)
तदातदा (अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

येतु रास्यसुहृ दः
र्वे ते मू चे सः
शो भा रे चा क्रा न्ताः
नंजु हुस्त दा