२.४.१०

प्रविशन्नेव च श्रीमान्राघवो भवनं पितुः ।
ददर्श पितरं दूरात्प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ॥

अन्वयः

श्रीमान् glorious, राघवः Rama, पितुः father's, भवनम् palace, प्रविशन्नेव while entering, कृताञ्जलिः folded hands, दूरात् from a distance, पितरम् to his father, प्रणिपत्य bending low in reverence, ददर्श beheld.

Summary

On entering his father's palace, glorious Rama, folded his hands and bent low in reverence from a distance and beheld his father.

पदच्छेदः

प्रविशन्न्प्रविशत् (√प्र-विश् + शतृ, १.१)
एवएव (अव्ययः)
(अव्ययः)
श्रीमान्श्रीमत् (१.१)
राघवोराघव (१.१)
भवनंभवन (२.१)
पितुःपितृ (६.१)
ददर्शददर्श (√दृश् लिट् प्र.पु. एक.)
पितरंपितृ (२.१)
दूरात्दूर (५.१)
प्रणिपत्यप्रणिपत्य (√प्रणि-पत् + ल्यप्)
कृताञ्जलिःकृत (√कृ + क्त)–अञ्जलि (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

प्रवि न्ने श्री मा
न्रा वो नंपि तुः
र्शपि रं दू रा
त्प्रणित्यकृ ताञ्ज लिः