२.४०.१०

न च तप्येद्यथा चासौ वनवासं गते मयि ।
महाराजस्तथा कार्यो मम प्रियचिकीर्षया ॥

अन्वयः

मयि when I, वनवासम् to the forest, गते had left, असौ महाराजः this king, यथा as, न च सन्तप्येत् does not grieve, तथा in that way, मम to me, प्रिय चिकीर्षया with a desire to please, कार्यः fit to be done.

M N Dutt

And seeking my good, it beloves you to act so that when I shall have gone to the forest, the king may not grieve.

Summary

If you desire to please me, act in such a way that the king does not grieve after I have gone to the forest.

पदच्छेदः

(अव्ययः)
(अव्ययः)
तप्येद्तप्येत् (√तप् विधिलिङ् प्र.पु. एक.)
यथायथा (अव्ययः)
चासौ (अव्ययः)–अदस् (१.१)
वनवासंवन–वास (२.१)
गतेगत (√गम् + क्त, ७.१)
मयिमद् (७.१)
महाराजस्महत्–राज (१.१)
तथातथा (अव्ययः)
कार्योकार्य (√कृ + कृत्, १.१)
मममद् (६.१)
प्रियचिकीर्षयाप्रिय–चिकीर्षा (३.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

प्येद्य था चा सौ
वा सं तेयि
हा रास्त था का र्यो
प्रिचि कीर्ष या