२.४१.१

ततस्तु तमसा तीरं रम्यमाश्रित्य राघवः ।
सीतामुद्वीक्ष्य सौमित्रिमिदं वचनमब्रवीत् ॥

अन्वयः

ततः then, राघवः scion of the Raghus (Rama), रम्यम् lovely, तमसातीरम् bank of Tamasa, आश्रित्य having taken refuge, सीताम् Sita, उद्वीक्ष्य having looked at, सौमित्रिम् Sumitra's son (Lakshmana), इदं वचनम् these words, अब्रवीत् said.

M N Dutt

Then Rāghava pausing on the banks of the Tamasā, looked at Sītā and spoke to Sumitrā's son, saying.

Summary

Having heard the words of Rama, thus spoke Sita in a faint voice in sadness, with tears flowing incessantly from her eyes:

पदच्छेदः

ततस्ततस् (अव्ययः)
तुतु (अव्ययः)
तमसातीरंतमसा–तीर (२.१)
रम्यम्रम्य (२.१)
आश्रित्यआश्रित्य (√आ-श्रि + ल्यप्)
राघवःराघव (१.१)
सीताम्सीता (२.१)
उद्वीक्ष्यउद्वीक्ष्य (√उद्वि-ईक्ष् + ल्यप्)
सौमित्रिम्सौमित्रि (२.१)
इदंइदम् (२.१)
वचनम्वचन (२.१)
अब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

स्तु सा ती रं
म्य मा श्रित्य रा वः
सी ता मु द्वीक्ष्य सौ मित्रि
मि दंब्र वीत्