अन्वयः

अहम् I, त्वद्विहीनः leaving you, तव your, वियोगेन तावत् being separated from you, पुत्रशोकाकुलामिव like one who has lost her son, ताम् that, पुरीम् to the city (of Ayodhya), कथं हि how can I, प्रतियास्यामि return.

M N Dutt

It behoves you to forgive what I say plainly from affection, without letting myself by overwhelmed with emotion, and with due reverence for you. How can I, O child, without you return to that city, which seems as it afflicted with the grief incident to the loss of a son?

Summary

Without you how can I go back to the city (of Ayodhya) which, separated from you, is grieving like a lady who has lost her son?

पदच्छेदः

कथं	कथम् (अव्ययः)
हि	हि (अव्ययः)
त्वद्विहीनो	त्वद्–विहीन (√वि-हा + क्त, १.१)
ऽहं	मद् (१.१)
प्रतियास्यामि	प्रतियास्यामि (√प्रति-या लृट् उ.पु. )
तां	तद् (२.१)
पुरीम्	पुरी (२.१)
तव	त्वद् (६.१)
तात	तात (८.१)
वियोगेन	वियोग (३.१)
पुत्रशोकाकुलाम्	पुत्र–शोक–आकुल (२.१)
इव	इव (अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८
क	थं	हि	त्व	द्वि	ही	नो	ऽहं
प्र	ति	या	स्या	मि	तां	पु	रीम्
त	व	ता	त	वि	यो	गे	न
पु	त्र	शो	का	कु	ला	मि	व