२.४६.४३

तव शुश्रूषणं मूर्ध्ना करिष्यामि वने वसन् ।
अयोध्यां देवलोकं वा सर्वथा प्रजहाम्यहम् ॥

अन्वयः

वने in the forest, वसन् while dwelling, मूर्ध्ना with my head, तव your, शुश्रूषणम् service, करिष्यामि will render, अयोध्याम् to Ayodhya, देवलोकं वा or the world of the gods, अहम् I, सर्वथा altogether, प्रजहामि relinquish.

M N Dutt

Living in the forest, I will serve you with the crown of my head; and I will entirely renounce Ayodhyā or the celestial regions themselves.

Summary

As I dwell in the forest, I shall serve you with my head bowed. For this I may altogether relinquish Ayodhya or even heaven.

पदच्छेदः

तवत्वद् (६.१)
शुश्रूषणंशुश्रूषण (२.१)
मूर्ध्नामूर्धन् (३.१)
करिष्यामिकरिष्यामि (√कृ लृट् उ.पु. )
वनेवन (७.१)
वसन्वसत् (√वस् + शतृ, १.१)
अयोध्यांअयोध्या (२.१)
देवलोकंदेव–लोक (२.१)
वावा (अव्ययः)
सर्वथासर्वथा (अव्ययः)
प्रजहाम्य्प्रजहामि (√प्र-हा लट् उ.पु. )
अहम्मद् (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

शु श्रू णं मू र्ध्ना
रि ष्यामि ने सन्
यो ध्यां दे लो कं वा
र्व थाप्र हाम्य हम्