२.४८.३४

रात्र्यां तु तस्यां व्युष्टायां भरद्वाजोऽब्रवीदिदम् ।
मधुमूलफलोपेतं चित्रकूटं व्रजेति ह ॥

अन्वयः

तस्याम् रात्र्याम् when that night, व्युष्टायाम् had come to a close, भरद्वाजः Bharadwaja, मधुमूलफलोपेतम् abounding in honey, roots, and fruits, चित्रकूटम् to Chitrakuta, व्रज go, इति thus, इदम् these words, अब्रवीत् said.

Summary

When the night came to a close, Bharadwaja said (to Rama): You may proceed to Chitrakuta which abounds in roots, fruits and honey.

पदच्छेदः

रात्र्यांरात्रि (७.१)
तुतु (अव्ययः)
तस्यांतद् (७.१)
व्युष्टायांव्युष्ट (√वि-वस् + क्त, ७.१)
भरद्वाजोभरद्वाज (१.१)
ऽब्रवीद्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)
इदम्इदम् (२.१)
मधुमूलफलोपेतंमधु–मूल–फल–उपेत (√उप-इ + क्त, २.१)
चित्रकूटंचित्रकूट (२.१)
व्रजेतिव्रज (√व्रज् लोट् म.पु. )–इति (अव्ययः)
(अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

रा त्र्यांतु स्यां व्यु ष्टा यां
द्वा जोऽब्र वीदि दम्
धु मू लो पे तं
चित्र कू टंव्र जेति