२.४९.७

उपावृत्ते मुनौ तस्मिन्रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
कृतपुण्याः स्म सौमित्रे मुनिर्यन्नोऽनुकम्पते ॥

अन्वयः

तस्मिन् मुनौ the sage (Bharadhwaja), उपावृत्ते having turned back, राम Rama, लक्ष्मणम् to Lakshmana, अब्रवीत् said, सौमित्रे son of Sumitra, Lakshmana, कृतपुण्या: स्म we are fortunate indeed, यत् since, मुनिः the sage, न: on us, अनुकम्पते is showing compassion.

M N Dutt

On the ascetic turning away, Rāma spoke to Lakṣmaṇa, “We had surely acquired religious merit, good betide you, since, the ascetic has shown compassion to us.

Summary

With the sage gone, Rama said, O Saumitri (son of Sumitra) we are lucky, for the sage has been so kind.

पदच्छेदः

उपावृत्तेउपावृत्त (√उपा-वृत् + क्त, ७.१)
मुनौमुनि (७.१)
तस्मिन्तद् (७.१)
रामोराम (१.१)
लक्ष्मणम्लक्ष्मण (२.१)
अब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)
कृतपुण्याःकृत (√कृ + क्त)–पुण्य (१.३)
स्मस्म (अव्ययः)
सौमित्रेसौमित्रि (८.१)
मुनिर्मुनि (१.१)
यन्यत् (अव्ययः)
नोमद् (२.३)
ऽनुकम्पतेअनुकम्पते (√अनु-कम्प् लट् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

पा वृ त्तेमु नौस्मि
न्रा मोक्ष्मब्र वीत्
कृ पु ण्याःस्म सौ मि त्रे
मु नि र्य न्नोऽनुम्प ते