२.५२.३

राजा तु रजसा सूतं ध्वस्ताङ्गं समुपस्थितम् ।
अश्रुपूर्णमुखं दीनमुवाच परमार्तवत् ॥

अन्वयः

राजा king, रजसा with dust, ध्वस्ताङ्गम् covered all over, अश्रुपूर्णमुखम् face bathed in tears, दीनम् dejected, समुपस्थितम् standing nearby, सूतम् charioteer, परमार्तवत् filled with extreme grief, उवाच said.

Summary

Seeing the dejected charioteer standing before him, the desolate king covered all over with dust and his face bathed in tears, said to him in extreme grief:

पदच्छेदः

राजाराजन् (१.१)
तुतु (अव्ययः)
रजसारजस् (३.१)
सूतंसूत (२.१)
ध्वस्ताङ्गंध्वस्त (√ध्वंस् + क्त)–अङ्ग (२.१)
समुपस्थितम्समुपस्थित (√समुप-स्था + क्त, २.१)
अश्रुपूर्णमुखंअश्रु–पूर्ण (√पृ + क्त)–मुख (२.१)
दीनम्दीन (२.१)
उवाचउवाच (√वच् लिट् प्र.पु. एक.)
परमार्तवत्परम–आर्त–वत् (अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

रा जातु सा सू तं
ध्व स्ता ङ्गंमुस्थि तम्
श्रु पूर्णमु खं दी
मु वा मार्त वत्