२.५६.१७

अथ प्रह्लादितो वाक्यैर्देव्या कौसल्यया नृपः ।
शोकेन च समाक्रान्तो निद्राया वशमेयिवान् ॥

M N Dutt

As Kausalyā was thus speaking auspiciously, the rays of the sun grew milder, and the night arrived. Cheered up by the words of Kausalya, the king overcome by grief, felt the influence of sleep.

पदच्छेदः

अथअथ (अव्ययः)
प्रह्लादितोप्रह्लादित (√प्र-ह्लादय् + क्त, १.१)
वाक्यैर्वाक्य (३.३)
देव्यादेवी (३.१)
कौसल्ययाकौसल्या (३.१)
नृपःनृप (१.१)
शोकेनशोक (३.१)
(अव्ययः)
समाक्रान्तोसमाक्रान्त (√समा-क्रम् + क्त, १.१)
निद्रायानिद्रा (६.१)
वशम्वश (२.१)
एयिवान्एयिवस् (√इ + क्वसु, १.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

प्र ह्लादि तो वा क्यै
र्दे व्या कौल्य यानृ पः
शो के मा क्रा न्तो
नि द्रा या मेयि वान्