२.६.२८

ततस्तदिन्द्रक्षयसंनिभं पुरं; दिदृक्षुभिर्जानपदैरुपागतैः ।
समन्ततः सस्वनमाकुलं बभौ; समुद्रयादोभिरिवार्णवोदकम् ॥

अन्वयः

दिदृक्षुभिः wishing to see, उपागतैः arrived, जानपदैः villagers, समन्ततः every side, आकुलम् crowded, सस्वनम् with sounds, इन्द्रक्षयसन्निभम् resembling the abode of Indra, तत् that, पुरम् city, समुद्रयादोभिः with aquatic animals, अर्णवोदकम् इव like water of the ocean, बभौ shone.

Summary

The city (of Ayodhya), resembling the abode of Indra, (Amaravati) crowded with villagers from all over wishing to witness it (the coronation of Rama), grew noisy and sparkled like the water of the ocean teeming with aquatic animals.इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे षष्ठस्सर्गः॥Thus ends the sixth sarga of Ayodhyakanda of the holy Ramayana, the first epic composed by sage Valmiki.

पदच्छेदः

ततस्ततस् (अव्ययः)
तद्तद् (१.१)
इन्द्रक्षयसंनिभंइन्द्र–क्षय–संनिभ (१.१)
पुरंपुर (१.१)
दिदृक्षुभिर्दिदृक्षु (३.३)
जानपदैर्जानपद (३.३)
उपागतैःउपागत (√उपा-गम् + क्त, ३.३)
समन्ततःसमन्ततः (अव्ययः)
सस्वनम्स (अव्ययः)–स्वन (१.१)
आकुलंआकुल (१.१)
बभौबभौ (√भा लिट् प्र.पु. एक.)
समुद्रयादोभिर्समुद्र–यादस् (३.३)
इवार्णवोदकम्इव (अव्ययः)–अर्णव–उदक (१.१)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
त तस्त दि न्द्रक्षय संनि भंपु रं
दि दृक्षु भि र्जानप दैरु पाग तैः
स मन्त तः सस्वन माकु लंब भौ
स मुद्र या दोभिरि वार्ण वोद कम्
जतजर