२.९.१७

दयिता त्वं सदा भर्तुरत्र मे नास्ति संशयः ।
त्वत्कृते च महाराजो विशेदपि हुताशनम् ॥

अन्वयः

त्वम् you, सदा always, भर्तु: for your husband, दयिता a beloved one, अत्र in this matter, मे to me, संशय: doubt, नास्ति not there, त्वत्कृते for your sake, स: महाराज: that great king, हुताशनम् in the burning fire, विशेदपि will enter.

Summary

No doubt, you have always been a beloved wife to your husband. For your sake the great king will even enter into the burning fire.

पदच्छेदः

दयितादयित (१.१)
त्वंत्वद् (१.१)
सदासदा (अव्ययः)
भर्तुर्भर्तृ (६.१)
अत्रअत्र (अव्ययः)
मेमद् (६.१)
नास्ति (अव्ययः)–अस्ति (√अस् लट् प्र.पु. एक.)
संशयःसंशय (१.१)
त्वत्कृतेत्वद्–कृत (७.१)
(अव्ययः)
महाराजोमहत्–राज (१.१)
विशेद्विशेत् (√विश् विधिलिङ् प्र.पु. एक.)
अपिअपि (अव्ययः)
हुताशनम्हुताशन (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

यि ता त्वं दार्तु
त्र मे नास्ति सं यः
त्वत्कृ ते हा रा जो
वि शेपिहु ता नम्