२.९२.१५

स चित्रकूटे तु गिरौ निशाम्य; रामाश्रमं पुण्यजनोपपन्नम् ।
गुहेन सार्धं त्वरितो जगाम; पुनर्निवेश्यैव चमूं महात्मा ॥

अन्वयः

महात्मा the magnanimous one, सः that Bharata, चित्रकूटे गिरौ on Chitrakuta mountain, पुण्यजनोपपन्नम् inhabited by pious men, रामाश्रमम् Rama's hermitage, निशम्य having heard about, चमूम् the army, निवेश्यैव having camped at a distance, पुनः again, गुहेन सार्धम् with Guha, त्वरितः quickly, जगाम went.

M N Dutt

Having heard that Rama's asylum containing pious people lay in Citrakuta, that high-souled one again stationing his forces, speedily went (in that direction), accompanied by Guha.

Summary

Having heard of Rama's hermitage on the Chitrakuta mountain inhabited by pious men, magnanimous Bharata, commanded his army to stay at a distance, and quickly proceeded with Guha.इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे अष्टनवतितमस्सर्गः॥Thus ends the ninetyeighth sarga in Ayodhyakanda of the holy Ramayana, the first epic composed by sage Valmiki.

पदच्छेदः

तद् (१.१)
चित्रकूटेचित्रकूट (७.१)
तुतु (अव्ययः)
गिरौगिरि (७.१)
निशाम्यनिशाम्य (√नि-शामय् + ल्यप्)
रामाश्रमंराम–आश्रम (२.१)
पुण्यजनोपपन्नम्पुण्य–जन–उपपन्न (√उप-पद् + क्त, २.१)
गुहेनगुह (३.१)
सार्धंसार्धम् (अव्ययः)
त्वरितोत्वरित (√त्वर् + क्त, १.१)
जगामजगाम (√गम् लिट् प्र.पु. एक.)
पुनर्पुनर् (अव्ययः)
निवेश्यैवनिवेश्य (√नि-वेशय् + ल्यप्)–एव (अव्ययः)
चमूंचमू (२.१)
महात्मामहात्मन् (१.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१०११
चित्र कू टेतुगि रौनि शाम्य
रा माश्र मं पुण्य नो न्नम्
गु हे सा र्धंत्वरि तो गा
पुर्नि वे श्यै मूं हा त्मा