२.९५.२०

सान्त्वयित्वा तु तां रामो रुदन्तीं जनकात्मजाम् ।
उवाच लक्ष्मणं तत्र दुःखितो दुःखितं वचः ॥

अन्वयः

रामः Rama, रुदन्तीम् weeping, तां जनकात्मजाम् that Sita, सान्त्वयित्वा having consoled, दुःखितः overcome with grief, दुःखितम् distressed, लक्ष्मणम् Lakshmana, तत्र then, वचः words, उवाच said.

M N Dutt

Thereupon, pacifying the weeping daughter of Janaka, Rama moved with grief, spoke to the distressed Laksmana, saying.

Summary

Having consoled Sita, daughter of Janaka, griefstricken Rama said to Lakshmana who was also distressed with grief.

पदच्छेदः

सान्त्वयित्वासान्त्वयित्वा (√सान्त्वय् + क्त्वा)
तुतु (अव्ययः)
तांतद् (२.१)
रामोराम (१.१)
रुदन्तींरुदत् (√रुद् + शतृ, २.१)
जनकात्मजाम्जनकात्मजा (२.१)
उवाचउवाच (√वच् लिट् प्र.पु. एक.)
लक्ष्मणंलक्ष्मण (२.१)
तत्रतत्र (अव्ययः)
दुःखितोदुःखित (१.१)
दुःखितंदुःखित (२.१)
वचःवचस् (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

सान्त्व यि त्वातु तां रा मो
रु न्तीं कात्म जाम्
वाक्ष्म णंत्र
दुःखि तो दुःखि तं चः