३.१०.२८

अथाश्रमस्थो विनयात्कदाचित्तं महामुनिम् ।
उपासीनः स काकुत्स्थः सुतीक्ष्णमिदमब्रवीत् ॥

अन्वयः

तत् that, आश्रमस्थः staying in the hermitage, काकुत्स्थ: Rama, कदाचित् at one time, महामुनिम् to the great sage, सुतीक्ष्णम् Sutikshna, उपासीनः seated near, विनयात् out of humility, इदम् these words, अब्रवीत् spoke.

M N Dutt

Once upon a time, as Kākutstha dwelling in that asylum was seated, he humbly observed to that great ascetic.

Summary

Once while sitting beside sage Sutikshna at the hermitage Rama humbly addressed him:

पदच्छेदः

अथाश्रमस्थोअथ (अव्ययः)–आश्रम–स्थ (१.१)
विनयात्विनय (५.१)
कदाचित्कदाचिद् (अव्ययः)
तंतद् (२.१)
महामुनिम्महत्–मुनि (२.१)
उपासीनःउपासीन (√उप-आस् + क्त, १.१)
तद् (१.१)
काकुत्स्थःकाकुत्स्थ (१.१)
सुतीक्ष्णम्सुतीक्ष्ण (२.१)
इदम्इदम् (२.१)
अब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

थाश्र स्थोवि या
त्क दा चि त्तं हामु निम्
पा सी नः का कु त्स्थः
सु तीक्ष्णमिब्र वीत्