३.१३.३५

जटायुषं तु प्रतिपूज्य राघवो; मुदा परिष्वज्य च संनतोऽभवत् ।
पितुर्हि शुश्राव सखित्वमात्मवा;ञ्जटायुषा संकथितं पुनः पुनः ॥

अन्वयः

राघवः Rama, तं जटायुषम् to that Jatayu, प्रतिपूज्य having worshipped, मुदा with joy, परिष्वज्य च having embraced, सन्नतः bent down, अभवत् he became, आत्मवान् selfpossessed Rama, जटायुषा with Jatayu, पुनः पुनः again and again, सङ्कथितम् narrated, पितुः father's, सखित्वम् friendship, शुश्राव heard.

M N Dutt

There Rāghava paying homage to Jațāyu, and embracing him jcyfully, bent low; and that selfpossessed one listened to the story of Jațāyu's friendship with his father, as related by him repeatedly.

Summary

Rama worshipped Jatayu and bending down, embraced him. He heard from him again and again several events relating to Jatayu's friendship with his father.

पदच्छेदः

जटायुषंजटायुष (२.१)
तुतु (अव्ययः)
प्रतिपूज्यप्रतिपूज्य (√प्रति-पूजय् + ल्यप्)
राघवोराघव (१.१)
मुदामुद् (३.१)
परिष्वज्यपरिष्वज्य (√परि-स्वज् + ल्यप्)
चच (अव्ययः)
संनतोसंनत (√सम्-नम् + क्त, १.१)
ऽभवत्अभवत् (√भू लङ् प्र.पु. एक.)
पितुर्पितृ (६.१)
हिहि (अव्ययः)
शुश्रावशुश्राव (√श्रु लिट् प्र.पु. एक.)
सखित्वम्सखित्व (२.१)
आत्मवाञ्आत्मवत् (१.१)
जटायुषाजटायुस् (३.१)
संकथितंसंकथित (√सम्-कथय् + क्त, १.१)
पुनःपुनर् (अव्ययः)
पुनःपुनर् (अव्ययः)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
ज टायु षं तुप्रति पूज्य राघ वो
मु दाप रि ष्वज्यच संन तोऽभ वत्
पि तुर्हि शु श्रावस खित्व मात्म वा
ञ्ज टायु षा संकथि तंपु नःपु नः
जतजर