३.१७.८

एवमुक्तस्तु सौमित्री राक्षस्या वाक्यकोविदः ।
ततः शूर्पणखीं स्मित्वा लक्ष्मणो युक्तमब्रवीत् ॥

अन्वयः

राक्षस्या by that demoness, एवम् thus, उक्तः spoken, वाक्यकोविदः wellversed in the use of words, सौमित्रिः son of Sumitra, लक्ष्मणः Lakshmana, ततः then, स्मित्वा with a gentle smile, शूर्पणखीम् to Surpanakha, युक्तम् appropriately, अब्रवीत् said.

M N Dutt

Thus accosted by the Räkşasi, Sumitrā's son, Lakşmana versed in speech, with a smile appropriately observed to Śūrpanakhā,

Summary

Thus addressed by the demoness Lakshmana, son of Sumitra, wellversed in the use of words gave her a befitting reply :

पदच्छेदः

एवम्एवम् (अव्ययः)
उक्तस्उक्त (√वच् + क्त, १.१)
तुतु (अव्ययः)
सौमित्रीसौमित्रि (१.१)
राक्षस्याराक्षसी (३.१)
वाक्यकोविदःवाक्य–कोविद (१.१)
ततःततस् (अव्ययः)
शूर्पणखींशूर्पणखा (२.१)
स्मित्वास्मित्वा (√स्मि + क्त्वा)
लक्ष्मणोलक्ष्मण (१.१)
युक्तम्युक्त (२.१)
अब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

मु क्तस्तु सौ मि त्री
रा क्ष स्या वाक्य कोवि दः
तः शूर्प खीं स्मि त्वा
क्ष्म णो युक्तब्र वीत्