३.२१.१४

तं मेरुशिखराकारं तप्तकाञ्चनभूषणम् ।
हेमचक्रमसंबाधं वैदूर्यमय कूबरम् ॥

पदच्छेदः

तंतद् (२.१)
मेरुशिखराकारंमेरु–शिखर–आकार (२.१)
तप्तकाञ्चनभूषणम्तप्त (√तप् + क्त)–काञ्चन–भूषण (२.१)
हेमचक्रम्हेमन्–चक्र (२.१)
असंबाधंअसंबाध (२.१)
वैदूर्यमयकूबरम्वैडूर्य–मय–कूबर (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तं मेरुशि रा का रं
प्त काञ्च भू णम्
हेक्र सं बा धं
वै दूर्य कू रम्