३.२९.१७

रणे प्रहरणस्यार्थे सर्वतो ह्यवलोकयन् ।
स तमुत्पाटयामास संदृश्य दशनच्छदम् ॥

M N Dutt

Saying this to Rāma, that ranger of the night (Khara), pursing his brows, espied a mighty Sāla hard by. And looking about him on all sides in the field for a weapon, he uprooted it, biting his Nether lip.

पदच्छेदः

रणेरण (७.१)
प्रहरणस्यार्थेप्रहरण (६.१)–अर्थ (७.१)
सर्वतोसर्वतस् (अव्ययः)
ह्य्हि (अव्ययः)
अवलोकयन्अवलोकयत् (√अव-लोकय् + शतृ, १.१)
तद् (१.१)
तम्तद् (२.१)
उत्पाटयामासउत्पाटयामास (√उत्-पाटय् प्र.पु. एक.)
संदृश्यसंदृश्य (√सम्-दृश् + ल्यप्)
दशनच्छदम्दशनच्छद (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

णेप्र स्या र्थे
र्व तोह्य लो यन्
मु त्पा या मा
सं दृश्यच्छ दम्