३.३.२६

तं मुक्तकण्ठमुत्क्षिप्य शङ्कुकर्णं महास्वनम् ।
विराधं प्राक्षिपच्छ्वभ्रे नदन्तं भैरवस्वनम् ॥

अन्वयः

मुक्तकण्ठनिक्षिप्य released pressure on the neck, महास्वनम् with loud voice, शङ्कुकर्णम् of pointed ears as an iron peg, भैरवस्वनम् fearful sound नदन्तम् making, तं विराधम् that Viradha, श्वभ्रे in the pit, प्राक्षिपत् dropped.

Summary

Rama took his foot off Viradha's neck and dropped his body with pointed ears into the pit while Viradha was groaning fearfully৷৷

पदच्छेदः

तंतद् (२.१)
मुक्तकण्ठम्मुक्त (√मुच् + क्त)–कण्ठ (२.१)
उत्क्षिप्यउत्क्षिप्य (√उत्-क्षिप् + ल्यप्)
शङ्कुकर्णंशङ्कु–कर्ण (२.१)
महास्वनम्महत्–स्वन (२.१)
विराधंविराध (२.१)
प्राक्षिपच्प्राक्षिपत् (√प्र-क्षिप् लङ् प्र.पु. एक.)
छ्वभ्रेश्वभ्र (७.१)
नदन्तंनदत् (√नद् + शतृ, २.१)
भैरवस्वनम्भैरव–स्वन (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तं मुक्तण्ठ मु त्क्षिप्य
ङ्कु र्णं हास्व नम्
वि रा धं प्राक्षि च्छ्व भ्रे
न्तं भैस्व नम्