३.३६.१७

रामस्य शरवेगेन निरस्तो भ्रान्तचेतनः ।
पातितोऽहं तदा तेन गम्भीरे सागराम्भसि ।
प्राप्य संज्ञां चिरात्तात लङ्कां प्रति गतः पुरीम् ॥

अन्वयः

तात O dear, तदा then, अहम् I, गम्भीरे in deep, सागराम्भसि in sea water, पातितः was thrown, चिरात् after a long time, संज्ञाम् consciousess, प्राप्य after attaining, लङ्कां पुरीम् city of Lanka, प्रतिगतः went towards.

M N Dutt

He had no mind of killing me then and for this he saved my life. I was thrown however into the deep ocean being hindered by the velocity of his arrows and having lost my consciousness. Regaining my sense after a long while I returned to the city of Lankā.

Summary

O dear I was thrown into the deep sea and after a long time regained consciousness and returned to the city of Lanka.

पदच्छेदः

रामस्यराम (६.१)
शरवेगेनशर–वेग (३.१)
निरस्तोनिरस्त (√निः-अस् + क्त, १.१)
भ्रान्तचेतनःभ्रान्त (√भ्रम् + क्त)–चेतना (१.१)
पातितोपातित (√पातय् + क्त, १.१)
ऽहंमद् (१.१)
तदातदा (अव्ययः)
तेनतद् (३.१)
गम्भीरेगम्भीर (७.१)
सागराम्भसिसागर–अम्भस् (७.१)
प्राप्यप्राप्य (√प्र-आप् + ल्यप्)
संज्ञांसंज्ञा (२.१)
चिरात्चिरात् (अव्ययः)
ताततात (८.१)
लङ्कांलङ्का (२.१)
प्रतिप्रति (अव्ययः)
गतःगत (√गम् + क्त, १.१)
पुरीम्पुरी (२.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
रा मस्यशर वे गेननि र स्तो भ्रा
न्त चेत नः पाति तो ऽहंत दा तेन
ग म्भी रे साग राम्भ सि प्राप्य सं ज्ञां
चि रा त्तात ल ङ्कांप्रतिग तःपु रीम्