३.५०.३५

जलप्रपातास्रमुखाः शृङ्गैरुच्छ्रितबाहवः ।
सीतायां ह्रियमाणायां विक्रोशन्तीव पर्वताः ॥

अन्वयः

सीतायाम् Sita, ह्रियमाणायाम् carried away, पर्वताः mountains, जलप्रपातास्रमुखाः with tears rolling down in the form of waterfalls शृङ्गैः representing the peaks, उच्छ्रितबाहुभिः lifting the hands high, विक्रोशन्तीव seemed as if they were crying in grief.

M N Dutt

And the mountains, with their faces washed with water-falls representing tears, and their summits resembling uplifted arms, seemed to lament for Sītă, as she was being carried away.

Summary

The mountains were shedding tears in the form of waterfalls, and crying with hands lifted up in the form of peaks, while Sita was being carried away.

पदच्छेदः

जलप्रपातास्रमुखाःजल–प्रपात–अस्र–मुख (१.३)
शृङ्गैर्शृङ्ग (३.३)
उच्छ्रितबाहवःउच्छ्रित (√उत्-श्रि + क्त)–बाहु (१.३)
सीतायांसीता (७.१)
ह्रियमाणायांह्रियमाण (√हृ + शानच्, ७.१)
विक्रोशन्तीवविक्रोशन्ति (√वि-क्रुश् लट् प्र.पु. बहु.)–इव (अव्ययः)
पर्वताःपर्वत (१.३)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

प्र पा तास्रमु खाः
शृ ङ्गै रुच्छ्रि बा वः
सी ता यांह्रि मा णा यां
वि क्रो न्तीर्व ताः