३.५७.२

तमुवाच किमर्थं त्वमागतोऽपास्य मैथिलीम् ।
यदा सा तव विश्वासाद्वने विहरिता मया ॥

अन्वयः

तम् him, उवाच had said, तव your, विश्वासात् with the confidence, मया myself, सा she, वने in the forest, यदा as such, विरहिता left, मैथिलीम् Maithili, किमर्थम् for what reason, उपास्य having left her, त्वम् you, आगतः came.

M N Dutt

When confiding myself in you, I had left Maithilī with you in the wood, why then did you go out, leaving her behind?

Summary

Why did you come, leaving the princess from Mithila alone in the forest when I had left her under your trust ?

पदच्छेदः

तम्तद् (२.१)
उवाचउवाच (√वच् लिट् प्र.पु. एक.)
किमर्थं (२.१)–अर्थ (२.१)
त्वम्त्वद् (१.१)
आगतोआगत (√आ-गम् + क्त, १.१)
ऽपास्यअपास्य (√अप-अस् + ल्यप्)
मैथिलीम्मैथिली (२.१)
यदायदा (अव्ययः)
सातद् (१.१)
तवत्वद् (६.१)
विश्वासाद्विश्वास (५.१)
वनेवन (७.१)
विरहिताविरहित (१.१)
मयामद् (३.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

मु वाकि र्थंत्व
मा तो ऽपास्य मैथि लीम्
दा सा वि श्वा सा
द्व नेविरि ता या