४.१.२२

नूनं परवशा सीता सापि शोचत्यहं यथा ।
श्यामा पद्मपलाशाक्षी मृदुभाषा च मे प्रिया ॥

पदच्छेदः

नूनंनूनम् (अव्ययः)
परवशापरवश (१.१)
सीतासीता (१.१)
सापितद् (१.१)–अपि (अव्ययः)
शोचत्य्शोचति (√शुच् लट् प्र.पु. एक.)
अहंमद् (१.१)
यथायथा (अव्ययः)
श्यामाश्याम (१.१)
पद्मपलाशाक्षीपद्म–पलाश–अक्ष (१.१)
मृदुभाषामृदु–भाषा (१.१)
(अव्ययः)
मेमद् (६.१)
प्रियाप्रिय (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

नू नं शा सी ता
सापि शोत्य हं था
श्या माद्म ला शा क्षी
मृदु भा षा मेप्रि या