४.१६.२७

अथोक्षितः शोणिततोयविस्रवैः; सुपुष्पिताशोक इवानिलोद्धतः ।
विचेतनो वासवसूनुराहवे; प्रभ्रंशितेन्द्रध्वजवत्क्षितिं गतः ॥

M N Dutt

Thereupon being bathed in blood that son of Vasava, fell senseless on the ground, in the conflict like to a blossoming Asoka growing on a hill and Sakra's banner struck down on the earth.

पदच्छेदः

अथोक्षितःअथ (अव्ययः)–उक्षित (√उक्ष् + क्त, १.१)
शोणिततोयविस्रवैःशोणित–तोय–विस्रव (३.३)
सुपुष्पिताशोकसु (अव्ययः)–पुष्पित–अशोक (१.१)
इवानिलोद्धतःइव (अव्ययः)–अनिल–उद्धत (√उत्-हन् + क्त, १.१)
विचेतनोविचेतन (१.१)
वासवसूनुर्वासव–सूनु (१.१)
आहवेआहव (७.१)
प्रभ्रंशितेन्द्रध्वजवत्प्रभ्रंशित (√प्र-भ्रंशय् + क्त)–इन्द्र–ध्वज–वत् (अव्ययः)
क्षितिंक्षिति (२.१)
गतःगत (√गम् + क्त, १.१)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
अ थोक्षि तः शोणित तोय विस्र वैः
सु पुष्पि ता शोकइ वानि लोद्ध तः
वि चेत नो वासव सूनु राह वे
प्र भ्रंशि ते न्द्रध्वज वत्क्षि तिंग तः
जतजर