४.२२.१

वीक्षमाणस्तु मन्दासुः सर्वतो मन्दमुच्छ्वसन् ।
आदावेव तु सुग्रीवं ददर्श त्वात्मजाग्रतः ॥

अन्वयः

मन्दासुः slowly, मन्दं feebly, उच्छ्वसन् sighing, सर्वतः all over, वीक्षमाणः तु gazing all round, आदावेव at first instance, अग्रतः front, आत्मजः his own son, सुग्रीवम् Sugriva, ददर्श saw.

M N Dutt

Vāli, ranging on the verge of death, casting his looks arounds and sighing faintly, espied his younger brother Sugrīva before him.

Summary

Vali, gazing all around, breathing slowly and sighing feably beheld Sugriva at first instance, Sugriva who was standing in front of his own son.

पदच्छेदः

वीक्षमाणस्वीक्षमाण (√वि-ईक्ष् + शानच्, १.१)
तुतु (अव्ययः)
मन्दासुःमन्दासु (१.१)
सर्वतोसर्वतस् (अव्ययः)
मन्दम्मन्द (२.१)
उच्छ्वसन्उच्छ्वसत् (√उत्-श्वस् + शतृ, १.१)
आदाव्आदि (७.१)
एवएव (अव्ययः)
तुतु (अव्ययः)
सुग्रीवंसुग्रीव (२.१)
ददर्शददर्श (√दृश् लिट् प्र.पु. एक.)
त्व्तु (अव्ययः)
आत्मजाग्रतःआत्मज–अग्रतस् (अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

वीक्ष मास्तु न्दा सुः
र्व तोन्द मुच्छ्व सन्
दा वेतु सु ग्री वं
र्श त्वात्म जाग्र तः