अन्वयः

वीर O hero, व्यथाम् pain, गत्वा अलम् stop it, त्वम् you, शोचितुम् to worry, न अर्हसि you do not deserve, शोचतः by grieving, सर्वार्थाः all objects, व्यवसीदन्ति हि sink, ते to you, विदितं हि you are aware of this.

M N Dutt

It does not behove you to lament thus, being exercised with grief—it is not unknown to you that people, thus bewailing do exhaust themselves by and by.

Summary

'O heroic one, you know one who broods fails to achieve his objective. So do not brood.

पदच्छेदः

अलं	अलम् (अव्ययः)
वीर	वीर (८.१)
व्यथां	व्यथा (२.१)
गत्वा	गत्वा (√गम् + क्त्वा)
न	न (अव्ययः)
त्वं	त्वद् (१.१)
शोचितुम्	शोचितुम् (√शुच् + तुमुन्)
अर्हसि	अर्हसि (√अर्ह् लट् म.पु. )
शोचतो	शोचत् (√शुच् + शतृ, ६.१)
ह्य्	हि (अव्ययः)
अवसीदन्ति	अवसीदन्ति (√अव-सद् लट् प्र.पु. बहु.)
सर्वार्था	सर्व–अर्थ (१.३)
विदितं	विदित (√विद् + क्त, १.१)
हि	हि (अव्ययः)
ते	त्वद् (६.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८
अ	लं	वी	र	व्य	थां	ग	त्वा
न	त्वं	शो	चि	तु	म	र्ह	सि
शो	च	तो	ह्य	व	सी	द	न्ति
स	र्वा	र्था	वि	दि	तं	हि	ते