५.११.६८

तदुन्नसं पाण्डुरदन्तमव्रणं; शुचिस्मितं पद्मपलाशलोचनम् ।
द्रक्ष्ये तदार्यावदनं कदा न्वहं; प्रसन्नताराधिपतुल्यदर्शनम् ॥

अन्वयः

उन्नसम् with high nose, पाण्डुरदन्तम् with white teeth, अव्रणम् with no wounds, शुचिस्मितम् with pleasing smile, पद्मपलाशलोचनम् eyes like lotus petals, प्रसन्नताराधिपतुल्यदर्शनम् who appears like the pleasant Moon, तत् that, तदार्यावदनम् beautiful face of the noble lady, अहम् I, कदा when, द्रक्ष्ये नु will I see.

M N Dutt

When shall I behold the blameless face of that noble lady, with its protruding nose; having luminous smiles, having eyes resembling lotuspetals; and bright as the complacent lord of stars?

Summary

'Oh when and how would I behold that beautiful noble lady of stainless character, with a Moonlike face, prominent nose, white teeth, pleasant smile and with eyes like lotus petals?

पदच्छेदः

तद्तद् (२.१)
उन्नसंउन्नस (२.१)
पाण्डुरदन्तम्पाण्डुर–दन्त (२.१)
अव्रणंअव्रण (२.१)
शुचिस्मितंशुचि–स्मित (२.१)
पद्मपलाशलोचनम्पद्म–पलाश–लोचन (२.१)
द्रक्ष्येद्रक्ष्ये (√दृश् लृट् उ.पु. )
तद्तद् (२.१)
आर्यावदनंआर्या–वदन (२.१)
कदाकदा (अव्ययः)
न्वहंनु (अव्ययः)–मद् (१.१)
प्रसन्नताराधिपतुल्यदर्शनम्प्रसन्न (√प्र-सद् + क्त)–ताराधिप–तुल्य–दर्शन (२.१)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
त दुन्न सं पाण्डुर दन्त मव्र णं
शु चिस्मि तं पद्मप लाश लोच नम्
द्र क्ष्येत दा र्यावद नंक दान्व हं
प्र सन्न ता राधिप तुल्य दर्श नम्
जतजर