५.१५.३

स ददर्श ततः सीतां पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
शोकभारैरिव न्यस्तां भारैर्नावमिवाम्भसि ॥

अन्वयः

ततः then, सः he, पूर्णचन्द्रनिभाननाम् whose face was like the fullmoon, भारैः with heavy, अम्भसि in water, न्यस्ताम् placed, नावमिव like the boat, शोकभारैः under the burden of sorrow, इव as if, सीताम् at Sita, ददर्श saw.

M N Dutt

And thereupon he beheld Sītā, having a moon-like countenance, plunged in grief like to a laden boat sunk in water.

Summary

Then he saw Sita whose face shone like the fullmoon. But she was as though sinking under the burden of sorrow, like a boat with heavy load sinking in water.

पदच्छेदः

तद् (१.१)
ददर्शददर्श (√दृश् लिट् प्र.पु. एक.)
ततःततस् (अव्ययः)
सीतांसीता (२.१)
पूर्णचन्द्रनिभाननाम्पूर्ण–चन्द्र–निभ–आनन (२.१)
शोकभारैर्शोक–भार (३.३)
इवइव (अव्ययः)
न्यस्तांन्यस्त (√नि-अस् + क्त, २.१)
भारैर्भार (३.३)
नावम्नौ (२.१)
इवाम्भसिइव (अव्ययः)–अम्भस् (७.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

र्श तः सी तां
पूर्णन्द्रनि भा नाम्
शो भा रैरि न्य स्तां
भा रै र्नामि वाम्भसि