५.१५.३१

प्रहर्षमतुलं लेभे मारुतिः प्रेक्ष्य मैथिलीम् ।
हर्षजानि च सोऽश्रूणि तां दृष्ट्वा मदिरेक्षणाम् ।
मुमोच हनुमांस्तत्र नमश्चक्रे च राघवम् ॥

अन्वयः

हनुमान् Hanuman, मदिरेक्षणाम् with eyes intoxicating, ताम् her, तत्र there, दृष्ट्वा seeing, हर्षजानि arising due to joy, अश्रूणि tears, मुमुचे shed, राघवम् to Rama, नमश्चक्रे च paid obeisance.

M N Dutt

And beholding her having inebriate eyes, Hanumān shed tears of delight and bowed to Rāghava.

Summary

Seeing that lady with eyes intoxicating, Hanuman shed tears of joy. At once he paid obeisance to Rama. (thinking he could trace Sita at last).

पदच्छेदः

प्रहर्षम्प्रहर्ष (२.१)
अतुलंअतुल (२.१)
लेभेलेभे (√लभ् लिट् प्र.पु. एक.)
मारुतिःमारुति (१.१)
प्रेक्ष्यप्रेक्ष्य (√प्र-ईक्ष् + ल्यप्)
मैथिलीम्मैथिली (२.१)
हर्षजानिहर्ष–ज (२.३)
(अव्ययः)
सोतद् (१.१)
ऽश्रूणिअश्रु (२.३)
तांतद् (२.१)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
मदिरेक्षणाम्मदिरा–ईक्षण (२.१)
मुमोचमुमोच (√मुच् लिट् प्र.पु. एक.)
हनुमांस्तत्रहनुमन्त् (१.१)–तत्र (अव्ययः)
नमश्चक्रेनमस् (२.१)–चक्रे (√कृ लिट् प्र.पु. एक.)
(अव्ययः)
राघवम्राघव (२.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
प्रर्षतु लं ले भे मारु तिः प्रे
क्ष्य मैथि लीम्र्ष जानि सो ऽश्रूणि
तां दृ ष्ट्वादि रेक्ष णाम्मु मो
नु मां स्तत्र श्च क्रे रा वम्