५.२७.५

शुभं पुनर्हेमसमानवर्ण;मीषद्रजोध्वस्तमिवामलाक्ष्याः ।
वासः स्थितायाः शिखराग्रदन्त्याः; किंचित्परिस्रंसत चारुगात्र्याः ॥

अन्वयः

पुनः again, अमलाक्ष्याः lady with pristine eyes, शिखराग्रदन्त्याः with round edged teeth, चारुगात्य्राः of the lady of beautiful limbs, स्थितायाः standing, शुभम् auspicious, हेमसमानवर्णम् of the colour of gold, ईषत् slightly, रजोध्वस्तमिव slightly dull on account of dust, वासः clothes, किञ्चित् a little, परिस्रंसत slipped.

M N Dutt

And the gold-hued cloth, now covered with dust, of that damsel of a comely person, having teeth like pomegranate seeds, slipped a little off its place.

Summary

Her eyes were pristine, teeth wellshaped. The goldhued auspicious sari on her charming limbs was now a little soiled on account of dust. It slipped slightly as she stood up. This augured well for her.

पदच्छेदः

शुभंशुभ (१.१)
पुनर्पुनर् (अव्ययः)
हेमसमानवर्णम्हेमन्–समान–वर्ण (१.१)
ईषद्रजोध्वस्तम्ईषत् (अव्ययः)–रजस्–ध्वस्त (√ध्वंस् + क्त, १.१)
इवामलाक्ष्याःइव (अव्ययः)–अमल–अक्षि (६.१)
वासःवासस् (१.१)
स्थितायाःस्थित (√स्था + क्त, ६.१)
शिखराग्रदन्त्याःशिखर–अग्र–दन्ती (६.१)
किंचित्कश्चित् (२.१)
परिस्रंसतपरिस्रंसत (√परि-स्रंस् लङ् प्र.पु. एक.)
चारुगात्र्याःचारु–गात्र (६.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०११
शु भंपु न र्हेमस मान वर्ण
मी षद्र जो ध्वस्तमि वाम ला क्ष्याः
वा सःस्थि ता याःशिख राग्र द न्त्याः
किं चित्प रि स्रंसत चारु गा त्र्याः