५.३६.२०

आसीनस्य च ते श्रान्ता पुनरुत्सङ्गमाविशम् ।
क्रुध्यन्ती च प्रहृष्टेन त्वयाहं परिसान्त्विता ॥

अन्वयः

श्रान्ता exhausted, आसीनस्य when you sat, ते your, उत्सङ्गम् lap, पुनः again, आविशम् settled again, क्रुध्यन्ती seeing me angry, अहम् I, प्रहृष्टेन happily, त्वया by you, परिसान्त्विता you pacified me.

M N Dutt

Thereupon, tired as I was, I sat on your lap, and, exercised with ire, I was consoled by you laughing.

Summary

'Exhausted, I sat on your lap again. Seeing my angry face you pacified me. You were happy (to see me draw close).

पदच्छेदः

आसीनस्यआसीन (√आस् + क्त, ६.१)
(अव्ययः)
तेत्वद् (६.१)
श्रान्ताश्रान्त (√श्रम् + क्त, १.१)
पुनर्पुनर् (अव्ययः)
उत्सङ्गम्उत्सङ्ग (२.१)
आविशम्आविशम् (√आ-विश् लङ् उ.पु. )
क्रुध्यन्तीक्रुध्यत् (√क्रुध् + शतृ, १.१)
(अव्ययः)
प्रहृष्टेनप्रहृष्ट (√प्र-हृष् + क्त, ३.१)
त्वयाहंत्वद् (३.१)–मद् (१.१)
परिसान्त्वितापरिसान्त्वित (√परि-सान्त्वय् + क्त, १.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

सीस्य ते श्रा न्ता
पु रु त्सङ्ग मावि शम्
क्रु ध्य न्तीप्र हृ ष्टे
त्व या हंरि सान्त्वि ता