५.४१.१

ततः स किंकरान्हत्वा हनूमान्ध्यानमास्थितः ।
वनं भग्नं मया चैत्यप्रासादो न विनाशितः ।
तस्मात्प्रासादमप्येवमिमं विध्वंसयाम्यहम् ॥

M N Dutt

Having slaughtered the servants, Hanumān, having reflected awhile, thought, “I have broken down the wood; but have not destroyed the edifice dedicated to the deities of the Rākşasas.”

Summary

Having slain the kinkaras, Hanuman stood and reflected, ' I have ruined the garden and not the palatial buildings that are like temples (Chaityas)'. Then Hanuman, son of the Windgod, decided in his mind to show his strength and jumped on to the top of the palatial building that appeared like the peak of mount Meru.

पदच्छेदः

ततःततस् (अव्ययः)
सतद् (१.१)
किंकरान्किंकर (२.३)
हत्वाहत्वा (√हन् + क्त्वा)
हनूमान्हनुमन्त् (१.१)
ध्यानम्ध्यान (२.१)
आस्थितःआस्थित (√आ-स्था + क्त, १.१)
वनंवन (१.१)
भग्नंभग्न (√भञ्ज् + क्त, १.१)
मयामद् (३.१)
चैत्यप्रासादोचैत्य–प्रासाद (१.१)
नन (अव्ययः)
विनाशितःविनाशित (√वि-नाशय् + क्त, १.१)
तस्मात्तद् (५.१)
प्रासादम्प्रासाद (२.१)
अप्येवम्अपि (अव्ययः)–एवम् (अव्ययः)
इमंइदम् (२.१)
विध्वंसयाम्यहम्विध्वंसयामि (√वि-ध्वंसय् लट् उ.पु. )–मद् (१.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
त तःस किंक रा न्ह त्वाह नू मा न्ध्या
न मास्थि तःव नं भ ग्नंम या चैत्य
प्रा सा दोनवि नाशि तः त स्मा त्प्रा सा
द म प्येवमि मं वि ध्वंस याम्य हम्