५.४६.२०

तस्मिंस्ततः संयति जातहर्षे; रणाय निर्गच्छति बाणपाणौ ।
दिशश्च सर्वाः कलुषा बभूवु;र्मृगाश्च रौद्रा बहुधा विनेदुः ॥

अन्वयः

ततः then, संयति for war, जातहर्षे feeling happy, तस्मिन् with him, चापपाणौ when he held bow in his hand, रणाय for war, निर्गच्छति was going forth, सर्वाः all, दिशः quarters, कलुषाः gloomy, बभूवुः, appeared रौद्राः wild, मृगाश्च animals, बहुधा in various ways, विनेदुः howled

M N Dutt

And as he issued out for battle, greatly delighted, with arrows in his hands, all the quar'ers becai.e dark, and jackals began to set up terrible cries.

Summary

When he sallied forth happily holding a bow full of passion for war, darkness prevailed in all quarters and it became gloomy. Beasts began to howl in various frightful ways.

पदच्छेदः

तस्मिंस्ततःतद् (७.१)–ततस् (अव्ययः)
संयतिसंयत् (७.१)
जातहर्षेजात (√जन् + क्त)–हर्ष (७.१)
रणायरण (४.१)
निर्गच्छतिनिर्गच्छत् (√निः-गम् + शतृ, ७.१)
बाणपाणौबाण–पाणि (७.१)
दिशश्चदिश् (१.३)–च (अव्ययः)
सर्वाःसर्व (१.३)
कलुषाकलुष (१.३)
बभूवुर्बभूवुः (√भू लिट् प्र.पु. बहु.)
मृगाश्चमृग (१.३)–च (अव्ययः)
रौद्रारौद्र (१.३)
बहुधाबहुधा (अव्ययः)
विनेदुःविनेदुः (√वि-नद् लिट् प्र.पु. बहु.)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१०११
स्मिंस्त तः संति जा र्षे
णा नि र्गच्छति बा पा णौ
दिश्च र्वाःलु षा भूवु
र्मृ गाश्च रौ द्राहु धावि ने दुः