अन्वयः

विद्याधर्यः Vidyadharis, त्रस्तव्यावृत्तवसनाः with their clothes slipped with fear, व्याकुलीकृतभूषणाः with ornaments disarrayed, सहसा at ones, धरणीधरात् from the mountain, समुत्पेतुः flew.

M N Dutt

The dreadful yells of mighty lions in pain, inhabiting caves, entered the car, piercing the heavens. And Vidyādharis with their attires falling off and their ornaments disordered, suddenly rose from the mountain to the sky. (Dharanidharāt-at-from the holder of the Earth, the latter being supposed to rest on a mountain)

Summary

The Vidyadharis with their clothes slipped and ornaments disarrayed in fear, at once flew from the mountain.

पदच्छेदः

स्रस्तव्याविद्धवसना	स्रस्त (√स्रंस् + क्त)–व्याविद्ध (√व्या-व्यध् + क्त)–वसन (१.३)
व्याकुलीकृतभूषणा	व्याकुलीकृत (√व्याकुली-कृ + क्त)–भूषण (१.१)
विद्याधर्यः	विद्याधरी (१.३)
समुत्पेतुः	समुत्पेतुः (√समुत्-पत् लिट् प्र.पु. बहु.)
सहसा	सहस् (३.१)
धरणीधरात्	धरणीधर (५.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८
स्र	स्त	व्या	वि	द्ध	व	स	ना
व्या	कु	ली	कृ	त	भू	ष	णा
वि	द्या	ध	र्यः	स	मु	त्पे	तुः
स	ह	सा	ध	र	णी	ध	रात्