५.५६.७४

तासु चैव प्रसुप्तासु सीता भर्तृहिते रता ।
विलप्य करुणं दीना प्रशुशोच सुदुःखिता ॥

अन्वयः

तासु them, प्रसुप्तासु after sleeping, भर्तृहिते wellwisher of the husband, रता one who remained, सीता Sita, दीना miserable, करुणम् pathetically, विलप्य crying, सुदुःखिता very sad, प्रशुशोच lamented.

M N Dutt

And on their sleeping, Sītā intent on the welfare of her lord, lamenting piteously, in forlorn guise, and stricken with extreme sorrow, mourned profusely.

पदच्छेदः

तासुतद् (७.३)
चैव (अव्ययः)–एव (अव्ययः)
प्रसुप्तासुप्रसुप्त (√प्र-स्वप् + क्त, ७.३)
सीतासीता (१.१)
भर्तृहितेभर्तृ–हित (७.१)
रतारत (√रम् + क्त, १.१)
विलप्यविलप्य (√वि-लप् + ल्यप्)
करुणंकरुण (२.१)
दीनादीन (१.१)
प्रशुशोचप्रशुशोच (√प्र-शुच् लिट् प्र.पु. एक.)
सुदुःखितासु (अव्ययः)–दुःखित (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तासु चैप्र सु प्तासु
सी तार्तृहि ते ता
विप्यरु णं दी ना
प्रशु शोसु दुःखि ता