६.१०८.१९

ततस्तु सा लक्ष्मणरामपालिता; महाचमूर्हृष्टजना यशस्विनी ।
श्रिया ज्वलन्ती विरराज सर्वतो; निशाप्रणीतेव हि शीतरश्मिना ॥

M N Dutt

Thereupon that famous and well-pleased huge army of the monkeys protected by Råma and Lakşmaņa, appeared resplendent on all sides like to a night beautified with the rays of the Moon.

पदच्छेदः

ततस्तुततस् (अव्ययः)–तु (अव्ययः)
सातद् (१.१)
लक्ष्मणरामपालितालक्ष्मण–राम–पालित (√पालय् + क्त, १.१)
महाचमूर्महत्–चमू (१.१)
हृष्टजनाहृष्ट (√हृष् + क्त)–जन (१.१)
यशस्विनीयशस्विन् (१.१)
श्रियाश्री (३.१)
ज्वलन्तीज्वलत् (√ज्वल् + शतृ, १.१)
विरराजविरराज (√वि-राज् लिट् प्र.पु. एक.)
सर्वतोसर्वतस् (अव्ययः)
निशाप्रणीतेवनिशा–प्रणीत (√प्र-नी + क्त, १.१)–इव (अव्ययः)
हिहि (अव्ययः)
शीतरश्मिनाशीतरश्मि (३.१)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
स्तु साक्ष्म रा पालि ता
हा मू र्हृष्ट नास्वि नी
श्रि याज्व न्तीवि रार्व तो
नि शाप्र णी तेहि शीश्मि ना