६.२०.१२

अपध्वंसत गच्छध्वं संनिकर्षादितो मम ।
न हि वां हन्तुमिच्छामि स्मरन्नुपकृतानि वाम् ।
हतावेव कृतघ्नौ तौ मयि स्नेहपराङ्मुखौ ॥

अन्वयः

अपध्वंसत disappear from here, गच्छध्वम् going from here, मम my, इत this सन्निकर्षात् from neighbourhood,, वाम् you, उपकृतानि services affected by you, स्मरामि remember, हन्तुम् to kill, नइच्छामि do not wish, मयि to me, स्नेहपराङ्मुखौ devoid of love, कृतघ्नौ ungrateful, तौ both, हतावेव stand killed.

M N Dutt

Avaunt! Go hence from near me! I do not wish to slay you, remembering your good acts. Slain you (already) are, who are ingrate and cherish no affection for me.

Summary

"You get away from here, disappear from here. On the contrary since I remember your earlier actions performed by you, I do not wish to kill you. Indeed, both of you are devoid of love and are ungrateful. You stand killed (already)."

पदच्छेदः

अपध्वंसतअपध्वंसत (√अप-ध्वंस् लोट् म.पु. द्वि.)
गच्छध्वंगच्छध्वम् (√गम् लोट् म.पु. द्वि.)
संनिकर्षाद्संनिकर्ष (५.१)
इतोइतस् (अव्ययः)
मममद् (६.१)
नन (अव्ययः)
हिहि (अव्ययः)
वांत्वद् (२.२)
हन्तुम्हन्तुम् (√हन् + तुमुन्)
इच्छामिइच्छामि (√इष् लट् उ.पु. )
स्मरन्न्स्मरत् (√स्मृ + शतृ, १.१)
उपकृतानिउपकृत (√उप-कृ + क्त, २.३)
वाम्त्वद् (६.२)
हतावेवहत (√हन् + क्त, १.२)–एव (अव्ययः)
कृतघ्नौकृतघ्न (१.२)
तौतद् (१.२)
मयिमद् (७.१)
स्नेहपराङ्मुखौस्नेह–पराङ्मुख (१.२)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
अ प ध्वंसत ग च्छ ध्वं संनि क र्षा
दि तोममनहि वां हन्तु मि च्छामि
स्म रन्नुपकृ तानि वाम्ह ता वेव
कृ त घ्नौ तौम यि स्नेहप राङ्मु खौ