अन्वयः

अथ and thus, जातसन्तापाम् put off the agony, तेनवाक्येन by her words, मोदिताम् gladdened, ताम् that, सरमा Saarana, घौरीम् parched, महीम् earth, अम्भसाइव like rainwater, समाह्लादयामास consoled and delighted.

M N Dutt

Burning with grief on account of those words,* Sarama gladdened and cheered her, even as masses of clouds (cheer up) the burning Earth. *i.e.the words of Ravana.

Summary

Thus, Sita's agony was put off by Saarana's consoling words and Sita was glad just as the parched earth was delighted with shower of rain.

पदच्छेदः

अथ	अथ (अव्ययः)
तां	तद् (२.१)
जातसंतापां	जात (√जन् + क्त)–संताप (२.१)
तेन	तद् (३.१)
वाक्येन	वाक्य (३.१)
मोहिताम्	मोहित (√मोहय् + क्त, २.१)
सरमा	सरमा (१.१)
ह्लादयामास	ह्लादयामास (√ह्लादय् प्र.पु. एक.)
पृथिवीं	पृथिवी (२.१)
द्यौर्	दिव् (१.१)
इवाम्भसा	इव (अव्ययः)–अम्भस् (३.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८
अ	थ	तां	जा	त	सं	ता	पां
ते	न	वा	क्ये	न	मो	हि	ताम्
स	र	मा	ह्ला	द	या	मा	स
पृ	ति	वीं	द्यौ	रि	वा	म्भ	सा