६.३७.२०

तौ दृष्ट्वा भ्रातरौ तत्र वीरौ सा पुरुषर्षभौ ।
दुःखार्ता सुभृशं सीता करुणं विललाप ह ॥

पदच्छेदः

तौतद् (२.२)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
भ्रातरौभ्रातृ (२.२)
तत्रतत्र (अव्ययः)
वीरौवीर (२.२)
सातद् (१.१)
पुरुषर्षभौपुरुष–ऋषभ (२.२)
दुःखार्तादुःख–आर्त (१.१)
सुभृशंसु (अव्ययः)–भृशम् (अव्ययः)
सीतासीता (१.१)
करुणंकरुण (२.१)
विललापविललाप (√वि-लप् लिट् प्र.पु. एक.)
(अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तौ दृ ष्ट्वा भ्रा रौत्र
वी रौ सापुरुर्ष भौ
दुः खा र्तासुभृ शं सी ता
रु णंवि ला