६.४७.६४

सकृत्तु प्रहरेदानीं दुर्बुद्धे किं विकत्थसे ।
ततस्त्वां मामको मुष्टिर्नयिष्यामि यथाक्षयम् ।
ततो मारुतिवाक्येन क्रोधस्तस्य तदाज्वलत् ॥

अन्वयः

दुर्भुद्धे evil minded, किंविकत्थसे why do you brag, इदानीम् like this, सकृत् once more you do, प्रहर strike, ततः then, मामिकः I will once again, मुष्टिः fist, त्वाम् you, यमक्षयम् to the abode of Yama, नयिष्यति I wish.

M N Dutt

Strike at the same time, O perverse one. Why did you bluster? And then my blow shall despatch you to the mansions of Yama.

Summary

"O evil minded one, why do you brag You do this once more I will strike you once again with my fist and send you to the abode of Yama."

पदच्छेदः

सकृत्सकृत् (अव्ययः)
तुतु (अव्ययः)
प्रहरेदानींप्रहर (√प्र-हृ लोट् म.पु. )–इदानीम् (अव्ययः)
दुर्बुद्धेदुर्बुद्धि (८.१)
किंक (२.१)
विकत्थसेविकत्थसे (√वि-कत्थ् लट् म.पु. )
ततस्त्वांततस् (अव्ययः)–त्वद् (२.१)
मामकोमामक (१.१)
मुष्टिर्मुष्टि (१.१)
नयिष्यतिनयिष्यति (√नी लृट् प्र.पु. एक.)
यमक्षयम्यम–क्षय (२.१)
ततोततस् (अव्ययः)
मारुतिवाक्येनमारुति–वाक्य (३.१)
क्रोधस्तस्यक्रोध (१.१)–तद् (६.१)
तदाज्वलत्तदा (अव्ययः)–अज्वलत् (√ज्वल् लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
स कृ त्तुप्रह रे दा नीं दु र्बु द्धे किं
वि कत्थ सेत त स्त्वां माम को मुष्टि
र्न यि ष्यामिय थाक्ष यम्त तो मारु
ति वा क्ये न क्रो ध स्तस्यत दाज्व लत्