६.५६.१९

इति बहुविधमाकुलान्तरात्मा; कृपणमतीव विलप्य कुम्भकर्णम् ।
न्यपतदथ दशाननो भृशार्त;स्तमनुजमिन्द्ररिपुं हतं विदित्वा ॥

M N Dutt

Having thus piteously and long lamented Kumbhakarna, the Ten-necked one, with his inmost soul overwhelmed with sorrow, and sore distressed in consequence of grief, fell down, knowing his brother—the enemy of Indra-slain in battle.

पदच्छेदः

इतिइति (अव्ययः)
बहुविधम्बहुविध (२.१)
आकुलान्तरात्माआकुल–अन्तरात्मन् (१.१)
कृपणम्कृपण (२.१)
अतीवअतीव (अव्ययः)
विलप्यविलप्य (√वि-लप् + ल्यप्)
कुम्भकर्णम्कुम्भकर्ण (२.१)
न्यपतद्न्यपतत् (√नि-पत् लङ् प्र.पु. एक.)
अथअथ (अव्ययः)
दशाननोदशानन (१.१)
भृशार्तस्भृश–आर्त (१.१)
तम्तद् (२.१)
अनुजम्अनुज (२.१)
इन्द्ररिपुंइन्द्र–रिपु (२.१)
हतंहत (√हन् + क्त, २.१)
विदित्वाविदित्वा (√विद् + क्त्वा)

छन्दः

पुष्पिताग्रा []

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२१३
तिहुवि माकु लान्त रा त्मा
कृ तीविप्य कुम्भ र्णम्
न्य शा नोभृ शार्त
स्तनु मिन्द्ररि पुं तंवि दि त्वा