६.६१.५९

स ता महात्मा हनुमानपश्यं;श्चुकोप कोपाच्च भृशं ननाद ।
अमृष्यमाणोऽग्निनिकाशचक्षु;र्महीधरेन्द्रं तमुवाच वाक्यम् ॥

अन्वयः

महात्मा great soul, सःहनुमान् that Hanuman, ताः those, अपश्यन् not able to see, चुकोप became angry, कोपात् in anger, भृशम् jumping up, ननाद च roared, अनगिनिकाशचक्षुः eyes burning like like, अमृष्यमाणः , तम् , महीधरेन्द्रम् to the lordly mountain, वाक्यम् words, उवाच said.

Summary

The great soul Hanuman was not able to see, those herbs, became angry and his eyes were burning like fire in anger. He jumped up and roared and said to the lordly mountain.

पदच्छेदः

तद् (१.१)
तातद् (२.३)
महात्मामहात्मन् (१.१)
हनुमान्हनुमन्त् (१.१)
अपश्यंश्अपश्यत् (१.१)
चुकोपचुकोप (√कुप् लिट् प्र.पु. एक.)
कोपाच्चकोप (५.१)–च (अव्ययः)
भृशंभृशम् (अव्ययः)
ननादननाद (√नद् लिट् प्र.पु. एक.)
अमृष्यमाणोअमृष्यमाण (१.१)
ऽग्निनिकाशचक्षुर्अग्नि–निकाश–चक्षुस् (१.१)
महीधरेन्द्रंमहीधर–इन्द्र (२.१)
तम्तद् (२.१)
उवाचउवाच (√वच् लिट् प्र.पु. एक.)
वाक्यम्वाक्य (२.१)

छन्दः

उपेन्द्रवज्रा [११: जतजगग]

छन्दोविश्लेषणम्

१०११
ता हा त्मानु मा श्यं
श्चु को को पाच्चभृ शं ना
मृष्य मा णोऽग्निनि काक्षु
र्म ही रे न्द्रंमु वा वा क्यम्