६.७५.२२

विशस्तकवचं भूमौ व्यपविद्धशरासनम् ।
हृतोत्तमाङ्गं सौमित्रे त्वामद्य निहतं मया ॥

अन्वयः

सौमित्रे Saumithri, मया by me, अद्य now, निहतम् struck down, विशस्तकवचम् shield broken and fallen, भूमौ on ground, व्यपविद्धशरासनम् bow thrown down, हृतोत्तमाङ्गं trunk with head severed, त्वाम् your

M N Dutt

This very day shall the exceedingly wicked Råma behold you, who are the friend of Kș atriyas and devoted to your brother, and who ėver bear yourself ignobly, slain by me; today see you, O Sumitra's son, slain by me, with your armour fallen off your person, your bow broken, and your head severed.

Summary

"Saumithri, he (Rama) will see you struck by me fallen on the ground, shield broken and fallen down, bow thrown down and trunk with severed head."

पदच्छेदः

विशस्तकवचंविशस्त (√वि-शंस् + क्त)–कवच (२.१)
भूमौभूमि (७.१)
व्यपविद्धशरासनम्व्यपविद्ध (√व्यप-व्यध् + क्त)–शरासन (२.१)
हृतोत्तमाङ्गंहृत (√हृ + क्त)–उत्तमाङ्ग (२.१)
सौमित्रेसौमित्रि (८.१)
त्वाम्त्वद् (२.१)
अद्यअद्य (अव्ययः)
निहतंनिहत (√नि-हन् + क्त, २.१)
मयामद् (३.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

विस्त चं भू मौ
व्य विद्ध रा नम्
हृ तोत्त मा ङ्गं सौ मि त्रे
त्वाद्यनि तं या