६.८९.१२

आख्यास्यते प्रसुप्तस्य स्रस्तगात्रस्य भूतले ।
सोच्छ्वासं हृदयं वीर कम्पमानं मुहुर्मुहुः ॥

अन्वयः

तु you, प्रसुप्तस्य fallen thus, स्रस्तगात्रस्य from the limbs, सोच्छवासम् lying alive, मुहुर्मुहुः again and again, कम्पमानम् throbbing, हृदयम् heart, आख्याति is known

M N Dutt

(Therefore,) O hero, do not grieve. O subduer of enemies this one is instinct with life. As he is lying down on the ground, stretched at length, his respiration.

Summary

"From the movement of his limbs and throbbing of his heart again and again it is known that he is alive."

पदच्छेदः

आख्यास्यतेआख्यास्यते (√आ-ख्या लृट् प्र.पु. एक.)
प्रसुप्तस्यप्रसुप्त (√प्र-स्वप् + क्त, ६.१)
स्रस्तगात्रस्यस्रस्त (√स्रंस् + क्त)–गात्र (६.१)
भूतलेभू–तल (७.१)
सोच्छ्वासं (अव्ययः)–उच्छ्वास (१.१)
हृदयंहृदय (१.१)
वीरवीर (८.१)
कम्पमानंकम्पमान (√कम्प् + शानच्, १.१)
मुहुर्मुहुर् (अव्ययः)
मुहुःमुहुर् (अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

ख्यास्य तेप्र सु प्तस्य
स्रस्त गा त्रस्य भू ले
सो च्छ्वा संहृ यं वी
म्प मा नंमु हुर्मु हुः