६.९७.३१

ततः प्रजग्मुः प्रशमं मरुद्गणा; दिशः प्रसेदुर्विमलं नभोऽभवत् ।
मही चकम्पे न च मारुता ववुः; स्थिरप्रभश्चाप्यभवद्दिवाकरः ॥

अन्वयः

ततः then, मरुद्गणाः hosts of gods, प्रशमम् tranquil, प्रजग्मुः attained, दिशः quarters, प्रसेदुः brightened, नभः sky, विमलम् clear, अभवत् became, मही earth, न चकम्पे no longer shook, मारुतः wind, ववौ blew, दिवाकरःचापि even the Sun, स्थिरप्रभः steady radiance, अभवत् became

M N Dutt

Thereupon the celestials attained their peace, the quarters were delighted, the atmosphere was clear, calm air began to prevail all over the earth, and the Sun appeared in its full rays.

Summary

Then the host of gods attained tranquil, quarters brightened, sky became clear, earth no longer shook, wind blew and even the Sun became steady and radiant.

पदच्छेदः

ततःततस् (अव्ययः)
प्रजग्मुःप्रजग्मुः (√प्र-गम् लिट् प्र.पु. बहु.)
प्रशमंप्रशम (२.१)
मरुद्गणामरुत्–गण (१.३)
दिशःदिश् (१.३)
प्रसेदुर्प्रसेदुः (√प्र-सद् लिट् प्र.पु. बहु.)
विमलंविमल (१.१)
नभोऽभवत्नभस् (१.१)–अभवत् (√भू लङ् प्र.पु. एक.)
महीमही (१.१)
चकम्पेचकम्पे (√कम्प् लिट् प्र.पु. एक.)
नन (अव्ययः)
चच (अव्ययः)
मारुतामारुत (१.३)
ववुःववुः (√वा लिट् प्र.पु. बहु.)
स्थिरप्रभश्चाप्यभवद्स्थिर–प्रभा (१.१)–च (अव्ययः)–अपि (अव्ययः)–अभवत् (√भू लङ् प्र.पु. एक.)
दिवाकरःदिवाकर (१.१)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
त तःप्र ज ग्मुःप्रश मंम रुद्ग णा
दि शःप्र से दुर्विम लंन भोऽभ वत्
म हीच क म्पेनच मारु ताव वुः
स्थि रप्र भ श्चाप्यभ वद्दि वाक रः
जतजर