७.११.२९

एष तात दशग्रीवो दूतं प्रेषितवान्मम ।
दीयतां नगरी लङ्का पूर्वं रक्षोगणोषिता ।
मयात्र यदनुष्ठेयं तन्ममाचक्ष्व सुव्रत ॥

पदच्छेदः

एषएतद् (१.१)
ताततात (८.१)
दशग्रीवोदशग्रीव (१.१)
दूतंदूत (२.१)
प्रेषितवान्ममप्रेषितवत् (√प्र-इषय् + क्तवतु, १.१)–मद् (६.१)
दीयतांदीयताम् (√दा प्र.पु. एक.)
नगरीनगरी (१.१)
लङ्कालङ्का (१.१)
पूर्वंपूर्वम् (अव्ययः)
रक्षोगणोषितारक्षस्–गण–उषित (√वस् + क्त, १.१)
मयात्रमद् (३.१)–अत्र (अव्ययः)
यद्यद् (१.१)
अनुष्ठेयंअनुष्ठेय (√अनु-स्था + कृत्, १.१)
तन्ममाचक्ष्वतद् (२.१)–मद् (६.१)–आचक्ष्व (√आ-चक्ष् लङ् म.पु. )
सुव्रतसुव्रत (८.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
ता ग्री वो दू तं प्रेषि
वान्म दी तां री ङ्का
पू र्वं क्षो णोषि ता यात्र
नु ष्ठे यंन्म माक्ष्व सुव्र