७.१३.२१

अहं तु हिमवत्पृष्ठं गतो धर्ममुपासितुम् ।
रौद्रं व्रतं समास्थाय नियतो नियतेन्द्रियः ॥

M N Dutt

Self-restrained and controlling my senses, I, adopting a terrific vow, had gone to the breast to the Himavān for practising righteousness.

पदच्छेदः

अहंमद् (१.१)
तुतु (अव्ययः)
हिमवत्पृष्ठंहिमवन्त्–पृष्ठ (२.१)
गतोगत (√गम् + क्त, १.१)
धर्मम्धर्म (२.१)
उपासितुम्उपासितुम् (√उप-आस् + तुमुन्)
रौद्रंरौद्र (२.१)
व्रतंव्रत (२.१)
समास्थायसमास्थाय (√समा-स्था + ल्यप्)
नियतोनियत (√नि-यम् + क्त, १.१)
नियतेन्द्रियःनियत (√नि-यम् + क्त)–इन्द्रिय (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
अ हंतुहिम व त्पृ ष्ठं
ग तो धर्ममु पासि तुम्
रौ द्रंव्र तंस मा स्थाय
निय तोनिय तेन्द्रि यः