७.१६.१२

स वानरमुखं दृष्ट्वा तमवज्ञाय राक्षसः ।
प्रहासं मुमुचे मौर्ख्यात्सतोय इव तोयदः ॥

M N Dutt

And seeing that one having the face of a monkey, the Raksasas, deriding him, burst out into laughter, and seemed as if a mass of clouds were sending roars.

पदच्छेदः

सतद् (१.१)
वानरमुखंवानर–मुख (२.१)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
तम्तद् (२.१)
अवज्ञायअवज्ञाय (√अव-ज्ञा + ल्यप्)
राक्षसःराक्षस (१.१)
प्रहासंप्रहास (२.१)
मुमुचेमुमुचे (√मुच् लिट् प्र.पु. एक.)
मौर्ख्यात्मौर्ख्य (५.१)
सतोयस (अव्ययः)–तोय (१.१)
इवइव (अव्ययः)
तोयदःतोयद (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
स वानरमु खं दृ ष्ट्वा
तम व ज्ञाय राक्ष सः
प्र हा संमुमु चे मौ र्ख्या
त्स तोयइव तोय दः