७.१७.२१

कश्च तावदसौ यं त्वं विष्णुरित्यभिभाषसे ।
वीर्येण तपसा चैव भोगेन च बलेन च ।
न मयासौ समो भद्रे यं त्वं कामयसेऽङ्गने ॥

M N Dutt

Who is he whom you call Vişņu O mild one, neither in prowess, nor in asceticism, nor in enjoyment, nor in strength, is he my equal, whom, O damsel, you seek.

पदच्छेदः

कश्च (१.१)–च (अव्ययः)
तावद्तावत् (अव्ययः)
असौअदस् (१.१)
यंयद् (२.१)
त्वंत्वद् (१.१)
विष्णुर्विष्णु (१.१)
इत्यभिभाषसेइति (अव्ययः)–अभिभाषसे (√अभि-भाष् लट् म.पु. )
वीर्येणवीर्य (३.१)
तपसातपस् (३.१)
चैव (अव्ययः)–एव (अव्ययः)
भोगेनभोग (३.१)
(अव्ययः)
बलेनबल (३.१)
(अव्ययः)
(अव्ययः)
मयासौमद् (३.१)–अदस् (१.१)
समोसम (१.१)
भद्रेभद्र (८.१)
यंयद् (२.१)
त्वंत्वद् (१.१)
कामयसेकामयसे (√कामय् लट् म.पु. )
ऽङ्गनेअङ्गना (८.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
श्च ता सौ यं त्वं विष्णु रित्य
भि भा से वी र्ये सा चै
भो गे ले या सौ
मो द्रे यं त्वं का सेऽङ्ग ने